Pierwsza transformacja nastąpiła w roku 1950, kiedy formalnie istniejące PZC przekształciły się w Parafialne Zespoły Charytatywne. Ta forma zaangazowania nie pozwalała tworzyć żadnych stałych form pomocy w postaci konkretnych projektów. Działalność prowadzona była w ramach duszpasterstwa dobroczynnego, a w okresie stanu wojennego w większości przerodziła się w dystrybucję otrzymywanych masowo darów z zagranicy.

Okres lat 80. przyniósł ogromną pomoc, ale jednocześnie zagubił ducha inwencji w działaniu, zagasił inicjatywę. Pojawiła się i taka opinia przedstawicielki parafialnego zespołu charytatywnego, wygłoszona podczas rekolekcji charytatywnych w styczniu 1994 roku: „Dzisiaj nie ma już co robić, bo nie ma co rozdawać”. Reaktywowanie struktury PZC jest procesem realizowanym przez Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej, ale wymaga wiele czasu i wysiłku. Parafie, w których istnieją i działają PZC aby nieść pomoc, muszą najpierw zdobyć potrzebne środki. Budzenie tej sfery życia diecezjalnej Caritas stanowi główny cel jej pracy na kolejne lata.

W roku 1998 Biskup Diecezjalny Adam Dyczkowski nadał pierwszy wzór statutu dla Parafialnych Zespołów Caritas. Obecnie obowiązuje wzór zatwierdzony 24 września 2004 r. (pobierz pdf)