Akcja „Chleb Miłości” przeprowadzana jest w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej w okresie bezpośrednio poprzedzającym Wielkanoc.

W ramach akcji od wieczora Wielkiego Czwartku do Wielkiej Soboty we wszystkich parafiach diecezji rozprowadzane są miniatury chleba w charakterystycznych pudełkach-skarbonkach z wyciętym otworem w kształcie serca. Chlebki nabyte przez wiernych są następnie święcone wraz ze święconką w Wielką Sobotę. W Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego są dzielone i spożywane podczas Śniadania Rezurekcyjnego.

Akcja zapoczątkowana została w roku 1999 przez Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. Rok później podjęła ją również Caritas Archidiecezji Wrocławskiej. Dwie pierwsze edycje przeprowadzane były pod nazwą "Panis Caritatis – Chleb Miłości". W roku 2001 w związku z włączeniem się do tej akcji kolejnych Caritas diecezjalnych, przygotowano ją, prowadzono i nagłośniono pod nazwą "Wielkanocne Dzieło Caritas";

Co roku Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej przygotowuje ok. 90 tysięcy chlebków;

Ofiary przekazywane przez wiernych za wielkanocne chlebki przeznaczane są na realizację programów związanych z pomocą dzieciom z ubogich rodzin (głównie na tworzenie i działalność świetlic dla dzieci);

Szczególne przeznaczenie ma opakowanie „Chleba Miłości”. Po wyjęciu zawartości pudełko powinno stać się „Całoroczną Skarbonką Dobroci”. Idea Całorocznej Skarbonki Dobroci skłaniać ma do myślenia o innych i dzielenia się z potrzebującymi. Ma być to szczególna skarbonka, która stanie się pomocą i wsparciem w momentach życiowego SOS, gdy ktoś znajdzie się w potrzebie (członek rodziny, przyjaciel, sąsiad).

Jeśli ktoś nie będzie mógł wykorzystać zawartości swojej skarbonki na pomoc potrzebującym, wtedy może ją przynieść za rok z zebranymi ofiarami do swojej parafii i wymienić na nową z chlebkiem. W ten sposób także pomoże potrzebującym.